W drugi dzień Bożego Narodzenia Kościół czci św. Szczepana
W drugim dniu oktawy Świąt Bożego Narodzenia Kościół czci świętego Szczepana – pierwszego męczennika. Według Ewangelii poniósł śmierć przez ukamienowanie w 3 lata po śmierci Chrystusa. Św. Szczepan był jednym z diakonów wybranych przez apostołów, głosił Ewangelię, za co został ukamienowany.
Jak mówi ksiądz Robert Skrzypczak święty Szczepan jest przykładem wiary w Chrystusa pierwszych chrześcijan, gotowości do poświęceń, miłości nieprzyjaciół:
Ksiądz Robert Skrzypczak przypomina, że św. Szczepan jako pierwszy męczennik Kościoła w Jerozolimie, swoją męczeńską śmiercią daje świadectwo wiary w Chrystusa:
Święty Szczepan był jednym z siedmiu diakonów wybranych przez Apostołów do posługi ubogim. Jednak nie ograniczał się tylko do pomocy, ale też głosił Ewangelię. Został oskarżony przez Sanhedryn, że występuje przeciw prawu i świątyni. W swojej obronie Szczepan ukazał dzieje Izraela z perspektywy chrześcijańskiej, przekonując, że naród ten stale lekceważył wolę Boga. Publicznie wyznał Chrystusa, za co został ukamienowany. Oskarżycielami Szczepana przed Sanhedrynem żydowskim byli inni zhelenizowani Żydzi.
źródło: IAR
Św. Szczepan urodził się w Jerozolimie. Był jednym z 7 diakonów, których Apostołowie wybrali do pomocy w głoszeniu Ewangelii oraz do posługi ubogim, o czym wspominają Dzieje Apostolskie. Jego pragnieniem było między innymi zreformowanie judaizmu. Prawowierni Żydzi za głoszenie chrześcijaństwa uwięzili go i oskarżyli o bluźnierstwo i występowanie przeciw Prawu i Świątyni. Postawiony przed Sanhedrynem wykazywał, że posłannictwo Jezusa było Bożym planem, a Żydzi, podobnie jak ich przodkowie, ustawicznie się im sprzeciwiają. A gdy w uniesieniu stwierdził, że widzi, jak otwierają się niebiosa, w których Jezus zasiada po prawicy Boga, rozwścieczyło to jego sędziów do tego stopnia, że bezzwłocznie wyprowadzono go za mury miasta i ukamienowano. Podczas kamienowania Szczepan modlił się by grzechy jego prześladowców zostały im wybaczone. Zginął w 36 roku. Przy jego śmierci miał być obecny (jako młodzieniec) Szaweł, późniejszy Apostoł Narodów.
Jest pierwszym chrześcijańskim męczennikiem – z tego względu określany jest mianem Protomartyr, co tłumaczy się właśnie jako „pierwszy męczennik”. Jego grób odkryto w roku 415. Ze staropolskich zwyczajów związanych z dniem świętego Szczepana warto wymienić te, podczas których rzucano w kościele w czasie Mszy świętej zboże na pamiątkę kamienowania lub, gdy w domach smarowano miodem deski przybite do belek stropowych i kiedy rzucone na nie ziarno przylegało, oznaczać miało to zapowiedź dobrych zbiorów.
W ikonografii przedstawia się Szczepana jako młodzieńca ubranego w dalmatykę (szatę liturgiczną diakona), lub w białą tunikę, zaś jako jego atrybuty występują księga, kamienie (spoczywające na niej, lub trzymane przez niego w rękach), a także gałązka palmowa. Jest patronem diakonów, woźniców, murarzy, krawców, kamieniarzy, tkaczy, kucharzy oraz diecezji wiedeńskiej.
źródło: wiara.pl